Ενιαίο Ταμείο στα ΜΜΕ

blog εκπρόσωπου της ΕΣΠΗΤ στο ΕΤΑΠ-ΜΜΕ

Ιός Σαββάτου: Το θέατρο με το Ασφαλιστικό


[από την Ελευθεροτυπία] Η πένθιμη παράσταση που στήθηκε με κεντρικό σκηνικό το «διάλογο» για το χρονίως προβληματικό ασφαλιστικό σύστημα, δεν είναι καινούργια.

Στην αρχή διοχετεύονται τα «στοιχεία»: τόσα δισ. ευρώ λείπουν από τις ανείσπρακτες εισφορές των εργοδοτών, τόσα δισ. ευρώ πρέπει να πληρώνει ο κρατικός προϋπολογισμός για τις συντάξεις τού όλο και πιο «γερασμένου» πληθυσμού, τόσα εξατμίστηκαν από τις «επενδύσεις» (δομημένα ομόλογα κ.λπ.) των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων, τόσα δισ. ευρώ «σπαταλιούνται» σε φάρμακα και υπηρεσίες υγείας κ.ο.κ.

Μετά, οι περίφημοι κύκλοι της κυβέρνησης προβάλλουν μέσω των προθύμων ΜΜΕ ορισμένες «ιδέες» για τη μεταρρύθμιση του συστήματος, κατά κανόνα επώδυνες, ιδίως για τις νεότερες γενιές εργαζομένων και τις γυναίκες, κρύβοντας το 1.000.000 των παντελώς ανασφάλιστων εργαζομένων και το ότι το 60% των συντάξεων είναι κάτω από τα όρια της φτώχειας.

Κι ύστερα αρχίζει ο «ειλικρινής διάλογος» χωρίς προτάσεις από την κυβέρνηση, ενώ παράλληλα εμφανίζονται οι βιομήχανοι, οι Μίχαλοι και οι Τήνιοι με τα γνωστά από την εποχή του Πινοτσέτ και της Θάτσερ νεοφιλελεύθερα σχέδιά τους, σύμφωνα με τα οποία «οι νέοι εργαζόμενοι θα εξασφαλίζουν μια βασική σύνταξη, που θα προκύπτει ως συνάρτηση των ποσών που κατέβαλλαν κατά τον εργασιακό τους βίο και του συνολικού χρόνου που θα επιλέξουν να παραμείνουν στην εργασία.

Ετσι, αν κάποιος εξασφάλισε υψηλές αποδοχές, θα μπορεί να βγαίνει νωρίτερα από άλλον που, λόγω των χαμηλών αποδοχών και των περιόδων της ανεργίας του, θα αναγκάζεται να δουλέψει πολύ περισσότερο» (Μ. Καϊταντζίδης, «Ε», 24/11).

Η ίδια σκηνοθετική γραμμή ακολουθήθηκε για να ψηφιστούν από τις εκάστοτε κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες (παρά τις αντιδράσεις των συνδικάτων) οι νόμοι Σιούφα, Ρέππα και Πετραλιά, οι οποίοι οδήγησαν το ασφαλιστικό σύστημα στην απαξίωση, χωρίς κανένας να αισθάνεται την υποχρέωση να λογοδοτήσει σε κανέναν.

Κι όμως, πολλά από τα στελέχη της σημερινής κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ τα προηγούμενα χρόνια είχαν καταγράψει τα αδιέξοδα της (ούτως ή άλλως) «κουρελούς» απίθανων και αντιτιθέμενων διατάξεων που κατ’ ευφημισμόν ονομάζουμε ασφαλιστικό σύστημα, και είχαν προτείνει δίκαιες και ιεραρχημένες λύσεις.

Ο σημερινός αρμόδιος υφυπουργός Γ. Κουτρουμάνης ήταν π.χ. σχεδόν κάθε μέρα στα «τηλεπαράθυρα», καταγγέλλοντας την εκτεταμένη εισφοροδιαφυγή και την κλοπή των αποθεματικών των Ταμείων από τους εργοδότες και το κράτος, την πελατειακά συγκροτημένη και εσκεμμένα αντιπαραγωγική γραφειοκρατεία των Ταμείων και τη «μαύρη τρύπα» της διαφθοράς, στα υγειονομικά έξοδα του συστήματος (βλ. Ιός http://www.iospress.gr/ios2007/ios20071104.htm).

Γιατί όλα αυτά απαιτούν «διάλογο» για να αντιμετωπιστούν;

Γιατί η κυβέρνηση δεν υποχρεώνει τους μπαταξήδες εργοδότες και τα golden boys της «μαγικής» εξαφάνισης των αποθεματικών των Ταμείων να πληρώσουν;

Γιατί δεν υποχρεώνει τις επιχειρήσεις να κολλάνε (και να πληρώνουν) ένσημα;

Γιατί στο φορολογικό η ίδια κυβέρνηση νομοθετεί χωρίς «διάλογο», αποσπώντας νέους έμμεσους φόρους και έκτακτες εισφορές για να στηρίξει όπως όπως τον προϋπολογισμό της;

Εχει επομένως απόλυτο δίκιο η Αριστερά που καταγγέλλει τον δήθεν δημοκρατικό διάλογο – κι όχι οι επικεφαλής της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, που αφελώς ή ιδιοτελώς εντάσσονται σε άλλη μια επικοινωνιακή απάτη σε βάρος του κόσμου της εργασίας.

[ΦΟΡΕΙΣ ΤΟΥ ΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ: ΤΑΣΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΡΙΜΗΣ, ΑΝΤΑ ΨΑΡΡΑ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΨΑΡΡΑΣ]

Advertisements

Written by gr.mme.observer

28 Νοεμβρίου 2009 στις 1:14 μμ

Αρέσει σε %d bloggers: