Ενιαίο Ταμείο στα ΜΜΕ

blog εκπρόσωπου της ΕΣΠΗΤ στο ΕΤΑΠ-ΜΜΕ

Φάμπρικα φοροκλοπής από ασφαλιστικούς φορείς


Σε δημοσίευμά του στη Κυρ. Ελευθεροτυπία ο Χρ. Ιωάννου, σημειώνει ότι υπάρχουν τουλάχιστον 100 περιπτώσεις φοροκλοπής από επενδύσεις σε ομόλογα σταθερού επιτοκίου την περίοδο 2003-2005, στις οποίες ενέχονται 26 ασφαλιστικά ταμεία και 7 χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί.

Η ομολογία καταγράφεται σε έκθεση του υπουργείου Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας, η οποία συνετάχθη έπειτα από έκτακτο έλεγχο το καλοκαίρι του 2009. Τον συγκεκριμένο έλεγχο διενήργησε η επιθεωρήτρια της Γενικής Γραμματείας Κοινωνικών Ασφαλίσεων και είχε αντικείμενο τις συναλλαγές επί κινητών αξιών (ομόλογα) που είχε πραγματοποιήσει συγκεκριμένο ταμείο.

Στην έκθεση περιγράφονται αγοραπωλησίες ομολόγων με διάφορες τράπεζες. Ο πρόεδρος του ταμείου παραδέχεται ότι «το ομόλογο πουλήθηκε πριν την ημερομηνία της αποκοπής του κουπονιού» (το κουπόνι ενσωματώνει τον τόκο) και εξηγεί ότι αυτό έγινε «για την αποφυγή φορολόγησης των φόρων».

Επίσης σε μία άλλη περίπτωση, που εμπεριέχεται στο ίδιο έγγραφο και αφορά σε συναλλαγή άλλου ομολόγου, ο πρόεδρος του ταμείου περιγράφει ότι «το ομόλογο αυτό επαναγοράστηκε την επομένη της αποκοπής του κουπονιού του τόκου» και εξηγεί ότι «η κίνηση αυτή έγινε από το ταμείο για την αποφυγή της φορολόγησης των τόκων του κουπονιού, δηλαδή απέφυγε φόρους 42.000 ευρώ».

Υπάρχουν κι άλλα τέτοια σημεία και ίσως ο άνθρωπος δεν ξέρει πόσο σοβαρά ήταν αυτά που έλεγε. Βέβαια, το εάν υπάρχουν αδικήματα όπως φοροδιαφυγής, ηθικής αυτουργίας σε φοροδιαφυγή ή ακόμα και της απάτης εις βάρος του Δημοσίου είναι κάτι το οποίο θα το κρίνει η Δικαιοσύνη.

Εκτός των παραπάνω ντοκουμέντων, η «Οικονομία» προχώρησε στην επεξεργασία των στοιχείων των συναλλαγών ομολόγων σταθερού εισοδήματος (όχι των δομημένων) οι οποίες εμπεριέχονται στη δικογραφία του σκανδάλου των ομολόγων. Από την επεξεργασία των στοιχείων προκύπτει ότι:

**Την περίοδο 2003-2005 περίπου 26 ασφαλιστικά ταμεία προχώρησαν σε πώληση και επαναγορά ομολόγων πάντα λίγες ημέρες πριν και μετά την ημερομηνία αποκοπής του κουπονιού, με αποτέλεσμα να φοροδιαφεύγουν.

**Σε αυτό συνέβαλαν επτά τράπεζες, διεκπεραιώνοντας περίπου 100 τέτοιες συναλλαγές συνολικής αξίας (αγορές και πωλήσεις) άνω των 2 δισ. ευρώ.

**Ενδεικτικά μεταξύ αυτών αναφέρεται η ταυτόχρονη πώληση και επαναγορά ομολόγου ονομαστικής αξίας 69,552 εκατ. ευρώ. Από τη μία αυτή συναλλαγή το ταμείο γλίτωσε φόρο 409 χιλ. ευρώ, καθώς οι τόκοι ανέρχονταν στο ποσό των 4,099 εκατ. ευρώ. Η τράπεζα που έκανε τη συναλλαγή απεκόμισε προμήθειες 27.821 ευρώ.

**Από τις συναλλαγές της ίδιας περιόδου προκύπτει ότι το ελληνικό Δημόσιο έχασε φόρους άνω των 5,5 εκατομμυρίων ευρώ.

Είναι πιθανό να υπάρχουν κι άλλες ανάλογες περιπτώσεις σε διαφορετικές χρονικές περιόδους και η πρακτική πρακτική αυτή να εφαρμόζεται μέχρι και σήμερα.

Πώς τα ομόλογα ταξιδεύουν με διαδικασίες εξπρές στο εξωτερικό

Η ολιγοήμερη «μεταφορά» του ομολόγου στο εξωτερικό ώστε να αποφευχθεί η φορολόγηση αποτελεί γνωστή διαδικασία που γίνεται συχνά στα dealing rooms των τραπεζών, προκειμένου οι κάτοχοι ομολόγων να μην πληρώνουν φόρους στο ελληνικό Δημόσιο. Ανάλογη υπόθεση με φυσικά πρόσωπα και μεγάλη ελληνική τράπεζα είναι γνωστή στους κύκλους του υπουργείου Οικονομικών επί υπουργείας Γ. Αλογοσκούφη. Είναι όμως άγνωστο τι απέγινε η υπόθεση. Οι τράπεζες διευκολύνουν τη διαδικασία γιατί εισπράττουν πρόσθετες προμήθειες από τις επιπλέον αγοραπωλησίες.

Η διαδικασία έχει ως εξής:

1. Η φορολόγηση των ομολόγων στην Ελλάδα (10% επί τον τόκων) ισχύει μόνο για ημεδαπά φυσικά και για νομικά πρόσωπα. Η πληρωμή του αναλογούντα φόρου γίνεται μέσω του θεματοφύλακα που συνήθως είναι τράπεζα και παρακρατείται από αυτόν την ημέρα που αποδίδεται ο τόκος στον κάτοχο του συγκεκριμένου ομολόγου.

Δεν ισχύει, όμως, το ίδιο για φυσικά και νομικά πρόσωπα της αλλοδαπής. Ετσι, όταν κάτοχος του ομολόγου την ημέρα της αποκοπής του τοκομεριδίου (κουπονιού) είναι αλλοδαπό φυσικό ή νομικό πρόσωπο, εξαιρείται της φορολόγησης.

Αρα τι κάνουν πολλά φυσικά και νομικά πρόσωπα της ημεδαπής με τη συνεργασία των τραπεζών; Συμφωνούν την ταυτόχρονη πώληση και επαναγορά του ομολόγου.

Η πώληση πραγματοποιείται 2-3 ημέρες μετά τη συμφωνία και πριν απ’ την πληρωμή του τόκου. Η επαναγορά του ομολόγου γίνεται 4-5 μέρες μετά την πληρωμή του τόκου.

Ολα αυτά έχουν προσυμφωνηθεί, με τη διαφορά ότι η τακτοποίηση των συναλλαγών, το λεγόμενο settlement, γίνεται σε διαφορετική ημέρα.

2. Με απλά λόγια το ομόλογο «ταξιδεύει» στιγμιαίως κάπου στο εξωτερικό. Το ταξίδι μπορεί να είναι και «μαϊμού», αρκεί να φαίνεται ότι κάτοχος του ομολόγου την ημέρα της πληρωμής του τόκου είναι φυσικό ή νομικό πρόσωπο της αλλοδαπής. Χρειάζεται να γίνει ενδελεχής έρευνα στα βιβλία των τραπεζών από τις αρμόδιες αρχές για να διαπιστωθεί πώς και πού «ταξιδεύουν» τα ομόλογα.

3. Η τράπεζα που μεσολαβεί διευκολύνει το ταμείο, με το να μεταβιβάζει σε «πελάτη» εξωτερικού το ομόλογο και στη συνέχεια να το ξαναδίνει πίσω στο ταμείο.

4. Τη συναλλαγή συμπληρώνει ένα δεύτερο μυστικό. Το μυστικό έγκειται στο ότι το ταμείο δεν χάνει τους τόκους, παρ’ ότι μεταβιβάζει το ομόλογο σε πελάτη εξωτερικού την ημέρα που λήγει το τοκομερίδιο. Η συναλλαγή της πώλησης προς τον πελάτη εξωτερικού γίνεται σε τιμή που συμπεριλαμβάνει τους δεδουλευμένους τόκους και τον φόρο. Αρα όταν το ταμείο πουλάει και επαναγοράζει ταυτόχρονα, εξασφαλίζει και τον τόκο και τον φόρο. Για αυτό και σε αυτές τις περιπτώσεις η διπλή συναλλαγή δημιουργεί μία μικρή ζημιά στο ταμείο, την οποία υπερκαλύπτει το ποσό της αποφυγής του φόρου. Από την πλευρά του «πελάτη» εξωτερικού η συναλλαγή έχει ουδέτερο αποτέλεσμα, καθώς το ποσό του τόκου που εισπράττει απαλλαγμένο από τον φόρο, συνυπολογίζεται σε αυτό της τιμής της συναλλαγής.

Advertisements

Written by gr.mme.observer

7 Δεκεμβρίου 2009 στις 1:01 πμ

Αρέσει σε %d bloggers: