Ενιαίο Ταμείο στα ΜΜΕ

blog εκπρόσωπου της ΕΣΠΗΤ στο ΕΤΑΠ-ΜΜΕ

Το κράτος αποσύρεται από την ασφάλιση


[του Α. Πετρόπουλου, από την ΑΥΓΗ] Τον δρόμο της οριστικής απόσυρσης του κράτους από την κοινωνική ασφάλιση άνοιξε χθες η κυβέρνηση. Προσδιορίζοντας τις κατευθυντήριες γραμμές του διαλόγου στην 11μελή Επιστημονική Επιτροπή που συνεδρίασε για πρώτη φορά, ο υπουργός Εργασίας Αν. Λοβέρδος ανέπτυξε τις δομικές αλλαγές μετάβασης σε ένα νέο ασφαλιστικό σύστημα «πλήρως ανταποδοτικό», με ενιαία βασική σύνταξη για όλους, συντάξιμες αποδοχές που θα προσδιορίζονται αποκλειστικά από τις εισφορές των εργαζομένων, αλλά και ενίσχυση των συμπληρωματικών παροχών με ταυτόχρονη ενθάρρυνση επαγγελματικών συστημάτων ασφάλισης.

Η κυβέρνηση δια της Επιτροπής Επιστημόνων αναζητεί ουσιαστικά την επιστημονική νομιμοποίηση του προγράμματός της για το ασφαλιστικό δρομολογώντας την (σταδιακή;) μετάβαση σε ένα σύστημα «ήπιας» κεφαλαιοποίησης με τρεις άξονες (ή πυλώνες) περιορίζοντας τη συμβολή του κράτους στο προνοιακό κόμματατι, δηλαδή στην παροχή βασικής σύνταξης, ακόμα και για όσους έχουν ελάχιστα ή καθόλου ένσημα.

Ενιαία σύνταξη στα πρότυπα του ΟΓΑ

Πρότυπο θεωρείται η σύνταξη του ΟΓΑ που σήμερα φθάνει τα 350 ευρώ και σύμφωνα με την κυβέρνηση θα διαμορφωθεί μετά από τρία χρόνια στο επίπεδο των 550 ευρώ (ή 950 ευρώ για το ζευγάρι των συνταξιούχων).

Επίσης στο πλαίσιο της ανταποδοτικότητας (εισφορές = παροχές) θέτει τις βάσεις ενοποίησης των παροχών κύριας και επικουρικής ασφάλισης σε ενιαίο λογαριασμό, αφαιρώντας ταυτόχρονα από αυτό το σκέλος την κρατική χρηματοδότηση που σήμερα χορηγείται σε τριμερή βάση και ισχύει σε όλα πλην του ΙΚΑ, αφαλιστικά ταμεία. Ακόμα, στην κατεύθυνση αναζήτησης νέων πηγών χρηματοδότησης διαμορφώνει τις προϋποθέσεις δημιουργίας νέου πυλώνα τονίζονας ότι «θα αναζητηθούν φορολογικά κίνητρα προκειμένου να ενθαρρυνθεί η κλαδική επαγγελματική ασφάλιση, ώστε να ενισχυθούν οι συμπληρωματικές παροχές προς τους ασφαλισμένους».

Οι άξονες μετάβασης στο κεφαλαιοποιητικό

Με το επιχείρημα ότι το υφιστάμενο ασφαλιστικό σύστημα θέτει σε κίνδυνο όχι μόνο τα δικαιώματα των ασφαλισμένων, αλλά «και την εθνική οικονομία, καθώς κατέβαλε μέσα στο 2009 έκτακτη και τακτική οικονομική ενίσχυση 18, 5 δισ. ευρώ που αντιστοιχεί στο 13,5% του ΑΕΠ», ο κ. Λοβέρδος εξειδίκευσε τα θέματα των δομικών αλλαγών που θα οδηγήσουν σε αλλαγή του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης:

1. Τον λογιστικό διαχωρισμό των προνοιακών από τις ασφαλιστικές παροχές. Με την αλλαγή αυτή επιδιώκεται η απόλυτη διαφάνεια στις παροχές και η σαφής οριοθέτηση των οικονομικών υποχρεώσεων του κράτους και των ταμείων.

2. Θεσμοθέτηση της βασικής σύνταξης ως κοινής αφετηρίας για όλες τις κύριες συντάξεις και στην ενίσχυση της ανταποδοτικής σχέσης εισφορών – παροχών, καθώς και στην ενίσχυση των κινήτρων ασφάλισης και παραμονής στην εργασία.

3. Επίλυση των προβλημάτων και των αδικιών που εμφανίζει σήμερα η διαδοχική ασφάλιση έτσι ώστε να διευκολυνθεί η κινητικότητα στην αγορά εργασίας.

4. Ενοποιήσεις των ταμείων κύριας ασφάλισης, με κατεύθυνση τη συγκρότηση τριών ομάδων (μισθωτοί, αυτοαπασχολούμενοι, αγρότες). Στο πλαίσιο αυτό είναι απολύτως απαραίτητη η αναζήτηση βιώσιμων σχημάτων για την επικουρική ασφάλιση.

5. Ενίσχυση των κινήτρων εθελοντικής παραμονής στην εργασία, μετά τη θεμελίωση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος.

6. Θέσπιση ενιαίου καθεστώτος για τα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα και την επικαιροποίησή του μετά από τις αναγκαίες μετρήσεις και μελέτες, με την απαραίτητη επιστημονική συνδρομή. Στη θέσπιση, επίσης, ενιαίου καθεστώτος απονομής συντάξεων με αναπηρία, σε όλα τα ταμεία. Και στη θέσπιση, τέλος, ενιαίου πλαισίου μεταξύ ιδιωτικού και δημοσίου τομέα για την απασχόληση των συνταξιούχων.

7. Καθιέρωση πάγιου συστήματος ρύθμισης των οφειλών των επιχειρήσεων προς τα ταμεία, ενός σταθερού δηλαδή συστήματος, που θα λειτουργεί με απόλυτη διαφάνεια και ενιαίους κανόνες (αυτό μπορεί να γίνει με την βελτίωση του υπάρχοντος πλαισίου του Ν.2676/1999).

8. Ανασύσταση του Εθνικού Κεφαλαίου Αλληλεγγύης των Γενεών, με χρηματοδότηση που θα προέρχεται από την άμεση φορολογία, την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας και άλλες πηγές που πρέπει να αναζητηθούν. Η προβλεπόμενη σήμερα χρηματοδότηση κυρίως από τον ΦΠΑ, είναι άδικη για το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο, αλλά και ανεπαρκής.

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: