Διευκρινήσεις για αναγνώριση πλασματικών ετών ασφάλισης

Με σειρά εγκυκλίων του Υπουργείου Εργασίας (όρια, άρθρα 49, 50, 54, περί ΟΑΕΕ και για τα πλασματικά έτη) διευκρινίζεται, μεταξύ άλλων, ότι το μπόνους της αναγνώρισης πλασματικών ετών ασφάλισης δεν ισχύει για τους ασφαλισμένους που συνταξιοδοτούνται με ευνοϊκό καθεστώς ενώ αυξάνονται σταδιακά έως το 2015 στα 60 και στα 65 τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης για απονομή μειωμένης και πλήρους σύνταξης αντίστοιχα. Επίσης, καθιερώνεται πλαφόν στις συντάξεις του ιδιωτικού τομέα και των ΔΕΚΟ τα 2773 ευρώ αναδρομικά από την 1η Ιουλίου 2011 στο οποίο ποσό συμπεριλαμβάνονται και τα οικογενειακά επιδόματα.

Απόδοση 10% του αγγελιοσήμου 2010 στο ΑΚΑΓΕ

Την απόδοση στο Α.Κ.Α.ΓΕ. 9.837.898,47 ευρώ, που αντιστοιχεί στο 10% από τα ποσά που εισπράχθησαν από κοινωνικούς πόρους κατά το έτος 2010 με επιβάρυνση του ΚΑΕ 339600 του προϋπολογισμού της Διεύθυνσης Διοίκησης & Οικονομικών Υπηρεσιών έτους 2011, αποφάσισε στην 4η συνεδρίαση του 2001 (26/1/2011) το Δ.Σ. του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ, αφού έλαβε υπόψη τις διατάξεις των άρθρων 149 & 150 του Ν. 3655/2008 (ΦΕΚ 58Α) και την εισήγηση της υπηρεσίας.

Ολα όσα θέλετε να μάθετε για το αγγελιόσημο

[Της Σόνιας Χαϊμαντά (από το themediaproject.gr] Τόνοι ολόκληροι μελανιού έχουν ξοδευτεί και εκατομμύρια “ιντερνετικά RAM” έχουν διατεθεί για το θέμα του αγγελιοσήμου.
Πρέπει ή δεν πρέπει να το καταβάλλουν οι διαφημιζόμενοι, πρέπει ή δεν πρέπει να το διαχειρίζονται οι διαφημιστικές, πρέπει ή δεν πρέπει να πληρώνει ο διαφημιζόμενος (και όχι ο εργοδότης) τις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων, πρέπει ή δεν πρέπει να μειωθεί σε περιόδους κρίσης, να συμψηφιστεί με αντάλλαγμα τη διατήρηση των ισολογισμών στις εφημερίδες, ή την αναβολή της έναρξης ισχύος του ειδικού φόρου τηλεόρασης στα κανάλια…;
Δεν έχουν τέλος τα διλήμματα, δεν έχει τέλος αυτός ο διάλογος και οι αντιδικίες.
Ενας διάλογος που φουντώνει καθώς λάδι στη φωτιά ρίχνει διαρκούσης της κρίσης, ο Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών (ΣΕΒ) που δια του προέδρου του, Δημήτρη Δασκαλόπουλου βρίσκει την ευκαιρία για να θέσει θέμα αγγελιοσήμου.

«Εμπόδιο επιχειρηματικότητας, το Αγγελιόσημο»

Πιο συγκεκριμένα, στην έκθεση που παρέδωσε στον υπουργό Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας Μ. Χρυσοχοϊδη για διαβούλευση με τίτλο «Επιχειρηματικότητα χωρίς εμπόδια» εντάσσει στη λίστα με τα 250 εμπόδια στην επιχειρηματική δράση και το αγγελιόσημο. Και οι εκδότες, επιχειρηματίες και οι ίδιοι, δεν λένε επισήμως κουβέντα… Μήπως είναι διασπασμένοι; μήπως έχουν διαφορετικές αφετηρίες, συμφέροντα, στόχους και σκοπιμότητες ο καθένας από αυτούς;
Την ίδια στιγμή υπάρχει μεγάλη κινητικότητα από την πλευρά της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών (ΠΟΕΣΥ) και του Ενιαίου Δημοσιογραφικού Οργανισμού Επικούρισης, Ασφάλισης και Περίθαλψης (ΕΔΟΕΑΠ) με τον πρόεδρο του Δ.Σ. της Ομοσπονδίας (Σταμάτη Νικολόπουλο) να πασχίζει να επεκτείνει το αγγελιόσημο στα Νέα Μέσα και την πρόεδρο του ΕΔΟΕΑΠ, Ελένη Σπανοπούλου να διερευνά από όλες τις απόψεις το ζήτημα και να πασχίζει για την τυπική, νομοθετική και ουσιαστική του κατοχύρωση.

Τι υποστηρίζει ο ΣΕΒ

Στην έκθεση του ΣΕΒ, στην οποία συνέδραμε και ο Σύνδεσμος Διαφημιζομένων Ελλάδος (ΣΔΕ) ως μέλος του, αναφέρεται ότι το υψηλό κόστος του αγγελιοσήμου επιβαρύνει σημαντικά το κόστος διαφήμισης και υπηρεσιών, ενώ μετακυλίεται το κόστος ασφάλισης του εργοδότη στον πελάτη.

Στο αντίπαλο δέος η ΠΟΕΣΥ

Σε πρόσφατη συνεδρίαση του Δ.Σ. της ΠΟΕΣΥ συμφωνήθηκε ότι:
• Οι ιστοσελίδες θεωρούνται προέκταση των υπαρχόντων ΜΜΕ (εφημερίδες, περιοδικά, ραδιόφωνα, τηλεοράσεις)
• Δεν τίθεται θέμα ανακατανομής του αγγελιοσήμου. Ετσι, ανάλογα με το Μέσο θα γίνεται, σύμφωνα με τα ισχύοντα, και η κατανομή του πόρου.
Στην ασφάλιση των οικείων κλάδων του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ υπάγεται υποχρεωτικά το δημοσιογραφικό και το διοικητικό προσωπικό που απασχολείται κατά κύριο επάγγελμα με σχέση εξαρτημένης εργασίας σε διαδικτυακές ιστοσελίδες εφημερίδων, περιοδικών, ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σταθμών που εκδίδονται, μεταδίδονται ή εκπέμπουν στην Ελλάδα ή από την Ελλάδα καθώς και σε επιχειρήσεις που παράγουν αναπαράγουν ή μεταδίδουν μέσω in­ter­net θέματα στα οποία περιλαμβάνονται και ειδήσεις για πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά, πολιτιστικά, αθλητικά γεγονότων ή εκδηλώσεις ή άρθρα, σχόλια συνεντεύξεις ή συζητήσεις για τα θέματα αυτά. Για την ασφάλιση των εργαζομένων καταβάλλεται η εργοδοτική εισφορά ασφαλισμένου που προβλέπονται για τους οικείους φορείς κοινωνικής ασφάλισης. Στον λογαριασμό ανεργίας προσωπικού ημερήσιων εφημερίδων Αθηνών και Θεσσαλονίκης καταβάλλεται εργοδοτική εισφορά 2%.
Διαφημίσεις ή με πληρωμή δημοσιεύματα που προβάλλονται ή καταχωρίζονται σε sites εφημερίδων, περιοδικών, ραδιοφωνικών ή τηλεοπτικών σταθμών υπόκεινται στην επιβάρυνση αγγελιοσήμου στο ίδιο ποσοστό που προβλέπεται κάθε φορά για τα οικεία ΜΜΕ το οποίο κατανέμεται στους φορείς κατά την ίδια αναλογία που καθορίζονται από τις εκάστοτε ισχύουσες διατάξεις, οι δε καταχωρίσεις στις υπόλοιπες διαδικτυακές ιστοσελίδες που διατηρούν οι αναφερόμενες στην προηγούμενη παράγραφο επιχειρήσεις και περιλαμβάνουν ειδήσεις ή σχόλια, υπόκεινται στο αγγελιόσημο που προβλέπεται κάθε φορά για τις εφημερίδες.
Το αγγελιόσημο βαρύνει άμεσα τον διαφημιζόμενο ή τον διαφημιστή που μεσολαβεί κατ εντολή του διαφημιζόμενου και κατατίθεται από τους υπόχρεους σε λογαριασμό με τίτλο «Ειδικός λογαριασμός Αγγελιοσήμου Διαδικτύου» που τηρείται στην ίδια τράπεζα στην οποία κατατίθεται το αγγελιόσημο και των άλλων ΜΜΕ.

Η Κυβέρνηση για αγγελιόσημο και εγγυήσεις Τ.Χυτήρη

Ο T. Χυτήρης εγγυήθηκε για το Αγγελιόσημο προς τα Ταμεία και τις ενώσεις, εγείροντας ζήτημα μη διανομής σε «όλους όσοι δεν το δικαιούνται», έκανε μνεία στην επαναφορά διάταξης για απόδοση Αγγελιοσήμου μέσω Διαδικτύου και εξήγγειλε μείωση της κρατικής διαφήμισης σε «λαθρόβια» έντυπα.

Για το αγγελιόσημο η κυβέρνηση ετοιμάζει μια ρύθμιση προς δύο κατευθύνσεις. Η πρώτη στη λογική της «διάσωσής» του είναι η κατανομή του μόνο προς τους εργαζόμενους που έχουν άμεση σχέση με τα ΜΜΕ ενώ η δεύτερη, σε συνεργασία με το υπουργείο Εργασίας, για τη ρύθμιση της ασφάλισης στο In­ter­net, με την επέκταση του αγγελιοσήμου και στα Νέα Μέσα.
Πρόθεση της κυβέρνησης είναι να επανέλθει αναμορφωμένο το άρθρο 67 του ασφαλιστικού νόμου και να υπαχθούν στα ταμεία όσοι εργάζονται στο Διαδίκτυο. Στόχος είναι να προσδιοριστεί το πλαίσιο λειτουργίας των sites καθώς είναι το επόμενο βήμα μετεξέλιξης των έντυπων εκδόσεων, αλλά και των καναλιών. Η αρχική σκέψη είναι καθε site, να προσδιορίζεται με βάση την προέλευση του, δηλαδή , αν προέρχεται από την ύλη της εφημερίδας, ή ενός ραδιοφωνικού ή τηλεοπτικού σταθμού. Αν πρόκειται για αυτόνομη προσπάθεια, θα καταγράφεται ως τέτοια (και θα άπτεται του ιδιοκτήτη της εάν θα ακολουθεί το μοντέλο Αγγελιοσήμου βάσει της τηλεόρασης ή της εφημερίδας αντιστοίχως, αναλόγως του περιεχομένου της).

Τι ζητούν εκδότες και καναλάρχες

Εκπροσωπώντας τους εκδότες σε παλαιότερη (προ διμήνου) συνάντηση ΕΙΗΕΑ και ΕΣΗΕΑ ο Θέμης Αλαφούζος, πρότεινε το ποσό της εργοδοτικής εισφοράς κάθε εφημερίδας να εξοφλείται από το αγγελιόσημο που «παράγει» βάσει των καταχωρήσεών της και εάν δεν επαρκεί, να καταβάλει το υπόλοιπο ο κάθε εκδότης με δική του συμβολή.
Από την πλευρά τους, τα κανάλια (ΕΙΤΗΣΕΕ) περιλαμβάνουν στην «ατζέντα» των συζητήσεών τους με την κυβέρνηση μείωση αγγελιοσήμου από 21,5% σε 10%, από το οποίο 5% θα διοχετεύεται στο ΕΤΑΠ-ΜΜΕ και μόνο στο πρώην ΤΣΠΕΑΘ και 5% στον ΕΔΟΕΑΠ
Ταυτόχρονα ζητούν να ρυθμιστεί ότι το εισπραττόμενο αγγελιόσημο από τις διαφημίσεις θα αποδίδεται εξ ημισείας (50%, 50%), στα μόνα ταμεία που έχουν σχέση με τη δραστηριότητα της τηλεοπτικής αγοράς, τα ΕΤΑΠ-ΜΜΕ και τον ΕΔΟΕΑΠ (το κάθε ταμείο το 5% εκ του επιβαλλόμενου αγγελιοσήμου ύψους 10%, – δηλαδή ό,τι παίρνουν και σήμερα αποκλειομένων όμως των λοιπών ταμείων που δεν συνδέονται με τη ραδιοτηλεοπτική διαφήμιση. Οι καναλάρχες τονίζουν ότι «χρειάζεται νομοθετική ρύθμιση τροποποίησης των διατάξεως την οποία θα προσυπογράφουν οι υπουργοί Εσωτερικών, Οικονομικών, Κοινωνικών Ασφαλίσεων και ίσως και Πολιτισμού (αρμόδιος για θέματα ΜΜΕ είναι ο αναπλ. υπουργός Πολιτισμού Τ. Χυτήρης.

Διαφωνούν οι διαφημιστές

Είναι γνωστή η θέση της ΕΔΕΕ και η προσπάθειά της να πείσει τις εκάστοτε κυβερνήσεις, να αλλάξουν τη διάταξη του Ν.2328/1995 που υποχρεώνει τις διαφημιστικές να αποδίδουν αγγελιόσημο (20% του κόστους της διαφήμισης για τον Τύπο και 21,5% για TV και Ραδιόφωνο) και να το καταβάλουν τα ίδια τα ΜΜΕ. Μάλιστα πριν λίγους μήνες η ΕΔΕΕ αποκήρυξε τιµολόγια με αγγελιόσημο στο in­ter­net και ζήτησε από τα μέλη της «τα τιμολόγια αυτά να επιστρέφονται µε εξώδικο της κάθε εταιρείας-µέλους της».

Πόσο μάλλον οι Διαφημιζόμενοι…
Οσο για τους διαφημιζόμενους, είναι γνωστή η θέση του ΣΔΕ ότι μια τέτοια προοπτική θα ήταν ολέθρια για τα Νέα Μέσα δεδομένης της κρίσης αλλά και της χαμηλής ανάπτυξης του in­ter­net στην Ελλάδα.

Τι είναι όμως το αγγελιόσημο;

Το αγγελιόσημο είναι ένας κοινωνικός πόρος (βλέπε, τον τρόπο κατανομής του σε Ταμεία ή Κλάδους ασφάλισης, ασθένειας κ.λπ., στο άρθρο 150, θέση 4 και επόμενες, του νέου Ασφαλιστικού Νόμου 3655/2008), που επιβάλλεται στην αξία των τιμολογίων, τα οποία αφορούν καταχωρίσεις ή μεταδόσεις διαφημιστικών μηνυμάτων, με την διάθεση χώρου σε έντυπο, ή την διάθεση ραδιοφωνικού ή τηλεοπτικού χρόνου, ή ακόμη και την ανάληψη χορηγίας εκπομπής για τον ίδιο λόγο (διαφήμιση). Αυτά, αναφέρονται στο άρθρο 12 του Ν 2328/1995 (ΝΟΜΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ) όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο 33 του Ν 2429/1996, ο οποίος νόμος καταργήθηκε με την παράγραφο 2, του άρθρου 31 του Ν 3023/2002, με εξαίρεση τα άρθρα 24-29 και 32-34 αυτού. Συνεπώς, το άρθρο 33 του Ν 2429/1996 εξακολουθεί να ισχύει. Να σημειώσουμε ότι δεν υπολογίζεται ΦΠΑ επί του αγγελιοσήμου.

Περαιτέρω, στην παράγραφο 2 του άρθρου 33 του Ν 2429/1996 (ως άνω), ορίζεται ότι κάθε ραδιοφωνικός ή τηλεοπτικός σταθμός και κάθε εφημερίδα ή περιοδικό που εδρεύει, εκπέμπει ή εκδίδεται σε οποιοδήποτε μέρος της Ελληνικής Επικράτειας και έχει την υποχρέωση καταβολής του αγγελιοσήμου (όπως καθιερώθηκε και ισχύει με τους νόμους: ΑΝ 248/1967 – ΝΔ 1344/1973), οφείλει να υποβάλλει στην οικεία ΔΟΥ, τον τιμοκατάλογο διαφημίσεων και χορηγιών που εφαρμόζει. Στον τιμοκατάλογο πρέπει να περιλαμβάνονται και οι εκπτώσεις, οι προμήθειες και οι προσφορές, καθώς και ο αποδέκτης αυτών, είτε είναι ο ίδιος ο διαφημιζόμενος, είτε είναι ο διαφημιστής που μεσολαβεί. Ο τιμοκατάλογος αυτός, όπως περιγράφεται ανωτέρω, αποστέλλεται από τα μέσα ενημέρωσης και στο Τ.Σ.Π.Ε.Α.Θ. ( Ταμείο Συντάξεων Αθηνών-Θεσσαλονίκης)

Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Κάθε ημερολογιακό τρίμηνο και μέχρι την 20η ημέρα του μήνα που ακολουθεί, καταβάλλεται με τη συμπλήρωση και κατάθεση ειδικού εντύπου, από τον διαφημιζόμενο (ή από τον διαφημιστή, αν μεσολαβεί, κατ’εντολήν του διαφημιζόμενου) το ποσό του αγγελιοσήμου στην ΕΤΕ, σε ειδικό λογαριασμό, στο όνομα του μέσου ενημέρωσης, στο οποίο έγινε η διαφημιστική προβολή. Επισημαίνουμε ότι, το αγγελιόσημο δεν αποτελεί εκπεστέα δαπάνη για τις εκδοτικές επιχειρήσεις, καθόσον βαρύνει τους πελάτες τους, οι οποίοι απλώς μεσολαβούν για την είσπραξη και την απόδοσή του στον Ενιαίο Δημοσιογραφικό Οργανισμό Επικουρικής Ασφάλισης και Περίθαλψης (ΠΟΛ 1057/2007).

Με βάση τις οδηγίες της παραγράφου 1β του άρθρου 3 της ΠΟΛ 1217/1996, κοινής απόφασης των υπουργών Οικονομικών, Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, με την οποία καθορίσθηκαν οι λεπτομέρειες εφαρμογής του άρθρου 12 του Ν 2328/1995, ορίζεται ότι το μέσο ενημέρωσης υποβάλλει, για κάθε ημερολογιακό δίμηνο και μέχρι την 15η ημέρα του μεθεπόμενου μήνα, από την λήξη του ημερολογιακού διμήνου – βλέπε και ΠΟΛ 1238/1996 – ένα αντίτυπο του τηρούμενου ημερολογίου διαφημίσεων, στη ΔΟΥ της έδρας και ένα στο Τ.Σ.Π.Ε.Α.Θ. Ειδικά για τη ΔΟΥ, οι υπόχρεοι που τηρούν το ημερολόγιο αυτό μηχανογραφικά, υποβάλλουν ηλεκτρονικά μέσα αποθήκευσης δεδομένων, στα οποία περιέχονται όλα τα στοιχεία του ημερολογίου αυτού (ΠΟΛ 1077/2006). Με την ανωτέρω ΠΟΛ, το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών, διευκρίνισε ότι, αντί του τριπλότυπου Ημερολογίου Διαφημίσεων, όπως αρχικά είχε ορισθεί, είναι δυνατόν αυτό να τηρείται σε απλότυπη μορφή, με την προϋπόθεση ότι θα υποβάλλεται τόσο στη ΔΟΥ, όσο και στο Τ.Σ.Π.Ε.Α.Θ., με ηλεκτρονικά μέσα αποθήκευσης δεδομένων.

Δεν είναι παρακράτηση φόρου, είναι δαπάνη

Τέλος, να σημειώσουμε ότι το αγγελιόσημο (αλλά και ο ειδικός φόρος των τηλεοπτικών διαφημίσεων, που πήρε αναβολή), δεν συνιστά παρακράτηση φόρου και δεν συμψηφίζεται με φόρο εισοδήματος. Αποτελεί δαπάνη της διαφημιζόμενης επιχείρησης, η οποία καταχωρίζεται σε υπολογαριασμό του 63. ΦΟΡΟΙ-ΤΕΛΗ. Με τη γνωμάτευση ΕΣΥΛ 278/1996, δόθηκε η δυνατότητα, το αγγελιόσημο να καταχωρίζεται μαζί με την τιμολογιακή αξία της διαφήμισης, σε υπολογαριασμό του 64.02, για λόγους πληροφοριακούς, ώστε να αθροίζεται με το συνολικό κόστος αυτής.

Η ιστορία του και η νομοθεσία που το υποστήριξε – από το 1941 στο 2010

Το αγγελιόσημο θεσπίστηκε πρώτη φορά με το ν.δ. 465/1941 “περί διαχειρίσεως των Λογαριασμών Ανεργίας των Ταμείων Συντάξεων Προσωπικού Εφημερίδων Αθηνών και Θεσσαλονίκης και περί ενισχύσεως των πόρων αυτών”. Ειδικότερα, στο άρθρο 3 εδ. δ΄ του ως άνω ν.δ/τος ορίστηκε ότι “Το προϊόν ειδικού αγγελιόσημου εκ πέντε τοις εκατόν επιβαλλομένου δια του παρόντος Νόμου επί του τμήματος πάσης επί πληρωμή δημοσιεύσεως ή διαφημίσεως εμπορικής, ιδιωτικής, κοινοτικής, δημοτικής και κρατικής, καταχορουμένης από 1ης Σεπτεμβρίου 1941 εις τας εν Π. Ελλάδι εκδιδομένας ημερησίας εφημερίδας, εξαιρέσει των εφημερίδων Ηπείρου και Θεσσαλίας. Η είσπραξις του αγγελιοσήμου ενεργείται δια της προσθήκης του αντιστοιχούντος ποσού εις τον λογαριασμόν καταχωρήσεως της δημοσιεύσεως, ευθυνομένης της εφημερίδος έναντι του Ταμείου ΣΠΔΕ εις την περίπτωσιν παραλείψεως. Αι πραγματοποιούσαι την είσπραξιν του αγγελιόσημου εφημερίδες υποχρεούνται, ευθυνόμεναι ως θεματοφύλακες, όπως εν αρχή εκάστου μηνός καταθέτωσιν εις την Εθνικήν Τράπεζαν της Ελλάδος επ΄ ονόματι της ως είρηται Διαχειριστικής Επιτροπής παν ποσόν εισπραχθέν κατά τον προηγούμενον μήνα”. Θεσπίστηκε έτσι η υποχρέωση καταβολής χρηματικού ποσού, υπέρ φορέων υποχρεωτικής κοινωνικής ασφάλισης των εργαζόμενων στον Τύπο και υπέρ των επαγγελματικών τους ενώσεων, για κάθε πράξη καταχώρισης στον Τύπο διαφήμισης ή δημοσίευσης των προβλεπόμενων στο νόμο ανακοινώσεων.
Έκτοτε, έχουν εκδοθεί πλείστες νομοθετικές ρυθμίσεις, με τις οποίες αφενός επεκτάθηκε η υποχρέωση καταβολής αγγελιόσημου για τις διαφημίσεις, δημοσιεύσεις και καταχωρήσεις σε μη ημερήσιες εφημερίδες, αλλά και στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο, αφετέρου προσδιορίζεται και καθορίζεται εκάστοτε το ύψος του αγγελιόσημου (ως ποσοστό επί των διαφημίσεων), οι υπόχρεοι καταβολής, καθώς και ο τρόπος είσπραξης, απόδοσης και κατανομής του στα οικεία ταμεία και στις επαγγελματικές ενώσεις των εργαζόμενων στον τύπο και στα ραδιοτηλεοπτικά μέσα.
Από το σύνολο των ως άνω νομοθετικών ρυθμίσεων, παρατίθενται, για τις ανάγκες της παρούσας γνωμοδότησης, οι διατάξεις που αναφέρονται στα μέσα ενημέρωσης, στα οποία η καταχώρηση διαφημίσεων συνεπάγεται υποχρέωση καταβολής αγγελιόσημου. Σύμφωνα με το προαναφερόμενο άρθρο 3 εδ. δ΄ του ν.δ/τος 465/1941 (όπως αυτό συμπληρώθηκε και αντικαταστάθηκε από το άρθρο 3 παρ. 1 εφ. Ε΄ του ν.δ/τος 1151/1942, του άρθρου 36 παρ. 1 του ν.δ/τος 158/1946, του άρθρου 1 παρ. 6 του ν. 1872/1951, του άρθρου 8 παρ. 1 εδ. α΄ του ν.δ/τος 3572/1956 και του άρθρου 14 παρ. 2 του ν. 4041/60) υποχρέωση καταβολής αγγελιοσήμου επιβάλλεται επί των διαφημίσεων που δημοσιεύονται στις ημερήσιες εφημερίδες Αθηνών. Στο άρθρο 8 παρ. 1 του ν.δ/τος 1344/1973 “περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του Ν.Δ. 285/1969 ¨περί τροποποιήσεως του Α.Ν. 248/1967″ προβλέφθηκε ότι “το περί ου η παρ. 1 του Α.Ν. 248/1967 Αγγελιόσημον επιβάλλεται και επί των διαφημίσεων και επί πληρωμή, δημοσιεύσεων, των καταχωριζομένων εις μη ημερήσιας εφημερίδας και περιοδικά, εκδιδόμενα εν τη περιοχή της τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης”.
Περαιτέρω αγγελιόσημο υπολογίζεται και αποδίδεται στους οικείους φορείς, σύμφωνα με το άρθρο 6 παρ. 1 του ν. 1872/1951, όπως αυτό τροποποιήθηκε από το άρθρο 4 του ν.δ/τος 3616/1956 και για τις διαφημίσεις που καταχωρούνται στις ημερήσιες εφημερίδες Θεσσαλονίκης.
Σύμφωνα με το άρθρο 15 παρ. 1 του α.ν. 248/1967 “Από της δημοσιεύσεως του παρόντος επιβάλλεται αγγελιόσημον εξ είκοσι τοις εκατόν (20%) επί του τιμήματος εκάστης διαφημίσεως ή παντός επί πληρωμή δημοσιεύματος καταχωριζομένων εις μη ημερήσιαν εφημερίδα εκδιδόμενην εν Αθήναις και Θεσσαλονίκη“, ενώ στην παρ. 2 του ως άνω άρθρου περιέχεται ορισμός της μη ημερήσιας εφημερίδας για την εφαρμογή της εν λόγω ρύθμισης. Κατά τη διάταξη αυτή, μη ημερήσια εφημερίδα θεωρείται “κάθε έντυπο που εκδίδεται με οποιαδήποτε μορφή ή εμφάνιση μέχρι και τρεις φορές τουλάχιστον ετησίως” .
Παράλληλα, με τη θεσμοθέτηση της ραδιοφωνίας και της τηλεόρασης στη χώρα μας και την ίδρυση του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας και Τηλεοράσεως (Ε.Ι.Ρ.Τ) αλλά και της Υπηρεσίας Ενημερώσεως Ενόπλων Δυνάμεων (ΥΕΝΕΔ), αγγελιόσημο επιβλήθηκε επί των διαφημίσεων που καταχωρούνταν και στα μέσα αυτά. Ήδη, μετά και την νομοθετική πρόβλεψη ίδρυσης ιδιωτικών ραδιοτηλεοπτικών σταθμών, με τις διατάξεις των άρθρων 6 παρ. 5 και 15 παρ. 2 του ν. 1866/1989 “Ίδρυση Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεοράσεως και παροχή αδειών για την ίδρυση και λειτουργία τηλεοπτικών σταθμών” (Α` 222), επιβλήθηκε υποχρέωση καταβολής αγγελιόσημου και επί των καταχωριζομένων στα μέσα αυτά διαφημίσεων και προβλεπόμενων στο νόμο ανακοινώσεων. Η κατανομή του αγγελιοσήμου στους διάφορους δικαιούχους φορείς γίνεται σύμφωνα με το άρθρο 14 του ν. 1989/1991, όπου και προβλέφθηκε ότι: “Τα ανωτέρω ποσοστά κατανομής του αγγελιοσήμου μπορούν, ύστερα από σύμφωνη γνώμη όλων των δικαιούχων φορέων να αυξομειώνονται με κοινή απόφαση των Υπουργών Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και Τύπου και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης”.

ΕΤΑΠ-ΜΜΕ: Νέες συμβάσεις με ιδιωτικές κλινικές

Με κοινή απόφασή τους οι Υπουργοί Υγείας και Εργασίας ενέκριναν τη σύναψη σύμβασης μεταξύ του Ενιαίου Ταμείου Ασφάλισης Προσωπικού Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (ΕΤΑΠ-ΜΜΕ) και δύο ιδιωτικών κλινικών.

Ειδικότερα, εγκρίθηκε η σύναψη συμβάσεων:

• με την ιδιωτική κλινική «ΕUROMEDICA AE ΑΘΗΝΑΙΟΝ Α’» στην Αθήνα, για νοσηλεία ασθενών στα λειτουργούντα τμήματα που αναφέρονται στην άδεια λειτουργίας της,στη ΜΕΘ, στη ΜΤΝ, τη διενέργεια αρθροπλαστικών επεμβάσεων ισχίου και γόνατος, καθώς και τη διενέργεια παρακλινικών εξετάσεων σ΄εξωτερικούς ασθενείς ασφαλισμένους του στα λειτουργούντα εργαστήρια που αναφέρονται στην άδεια λειτουργίας της.

• με την ιδιωτική κλινική «ΑΤΤΙΚΟ ΘΕΡΑΠΕΥΤΗΡΙΟ-ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΟ-ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΕ» στην Αθήνα, για νοσηλεία ασθενών στα λειτουργούντα τμήματα που αναφέρονται στην άδεια λειτουργίας της, στη ΜΕΘ, στη ΜΤΝ, καθώς και τη διενέργεια παρακλινικών εξετάσεων.

Οι συμβάσεις ισχύουν για ένα (1) χρόνο, με την προϋπόθεση ότι η βεβαίωση καλής λειτουργίας ιδιωτικής κλινικής θα εκδίδεται σύμφωνα με το άρθρο 17 του ΠΔ 247/91 με ευθύνη της Νομαρχίας. Σε αντίθετη περίπτωση η σύμβαση θα λύεται αυτόματα.

Εγκύκλιος για τη ρύθμιση απασχόλησης συνταξιούχων

Η εγκύκλιος του υπουργείου Εργασίας για τη ρύθμιση της απασχόλησης των συνταξιούχων, έχει ως εξής:

ΘEMA: «Απασχόληση συνταξιούχων – Αντικατάσταση άρθρου 63 του ν.2676/1999»

Με το άρθρο 16 του ν.3863/2010 «Νέο ασφαλιστικό Σύστημα και συναφείς διατάξεις, ρυθμίσεις στις εργασιακές σχέσεις», που δημοσιεύτηκε στο ΦEK 115/15-72010, τεύχος A’, αντικαθίσταται το άρθρο 63 του ν.2676/1999, με το οποίο είχαν τεθεί περιορισμοί που αφορούσαν στη λήψη σύνταξης στις περιπτώσεις που οι συνταξιούχοι φορέων κύριας ασφάλισης του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης αναλάμβαναν εργασία ή αυτοαπασχολούνταν και επεκτείνεται η εφαρμογή του στους συνταξιούχους του Ναυτικού Απομαχικού Ταμείου (NAT),

Εγκύκλιος για τους ασφαλισμένους του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ

Διευκρινιστική εγκύκλιο για τις αλλαγές που επιφέρει στους ασφαλισμένους του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ από την 1^η Ιανουαρίου 2011 ο νόμος για το ασφαλιστικό σύστημα (δυνατότητα αναγνωρίσεων και εξαγορών χρόνου ασφάλισης, όρια ηλικίας και συντάξεις) εξέδωσε το Υπουργείο Εργασίας. Σύμφωνα με το έγγραφο, οι βασικές αλλαγές είναι:

Ασφαλισμένοι έως 31/12/92: Σταδιακά, η 35ετία γίνεται 40 έτη και το ηλικιακό όριο των 58 ετών αυξάνεται στα 60. Για τους ασφαλισμένους μέχρι 31/12/1982 διατηρείται η δυνατότητα συνταξιοδότησης με 35ετία ανεξαρτήτως ορίου ηλικίας. Τα όρια που προβλέπονται από καταστατικές διατάξεις για συνταξιοδότηση στα 60 ή και σε μικρότερη ηλικία αυξάνονται, επίσης σταδιακά, 1 έτος κάθε χρόνο, έως το 65ο και για τις γυναίκες στο 60ό για μειωμένη σύνταξη.

Τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης των μητέρων με ανήλικα παιδιά αυξάνονται σταδιακά από την 1/1/2011 ώστε να φτάσουν στο 65ο για πλήρη σύνταξη και στο 60ο για μειωμένη.

Για τις μητέρες ανηλίκων που ασφαλίζονται στον τομέα ασφάλισης τεχνικών τύπου Αθηνών και Θεσσαλονίκης που έχουν προϋποθέσεις ΙΚΑ, το όριο των 5.500 ενσήμων αυξάνεται στα 6.000 το 2016 και τα όρια ηλικίας από τα 55 (για πλήρη) και τα 50 (για μειωμένη) στα 65 (για πλήρη) και στα 60 (για μειωμένη).

Ασφαλισμένοι μετά την 1/1/1993: Θεμελιώνεται δικαίωμα συνταξιοδότησης με τη συμπλήρωση 40 ετών και του 60ού έτους ηλικίας. Για τις μητέρες ανηλίκων τα όρια ανακαθορίζονται από 1/1/2013 στο 65ο έτος για τη λήψη πλήρους σύνταξης και στο 60ό για λήψη μειωμένης σύνταξης.

Εγκύκλιος για την εξαγορά πλασματικών χρόνων

Διευκρινιστική εγκύκλιο για το πώς οι ασφαλισμένοι μπορούν να κάνουν χρήση των πλασματικών χρόνων με στόχο τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος ή την προσαύξηση του ποσού της σύνταξης απέστειλε χθες η ηγεσία του Yπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Εργασίας προς τις διοικήσεις των ασφαλιστικών ταμείων. Αναλυτικά η εγκύκλιος έχει ως εξής:

Οδηγίες για ασφάλιση με εργόσημο

Ασφαλιστικά και φορολογικά κίνητρα για τους εργοδότες που απασχολούν περιστασιακά απασχολούμενους, παρέχει ο νέος ταυτόχρονος τρόπος πληρωμής και ασφάλισης που προβλέπεται στον πρόσφατο ασφαλιστικό νόμο του υπουργείου Εργασίας.

Συγκεκριμένα, ο νόμος προβλέπει μειωμένες εισφορές, αμοιβή ακόμη και για 30 ημέρες το μήνα και φορολογικές εκπτώσεις, για χιλιάδες απασχολούμενους αλλά και εργοδότες. Πρόκειται για το εργόσημο, μια πολύπτυχη επιταγή, συγκεκριμένης χρηματικής αξίας στην οποία θα περιλαμβάνεται το ποσό της αμοιβής του εργαζομένου και το ποσό της εισφοράς υπέρ του ταμείου. Αυτή την επιταγή θα αγοράζει ο εργοδότης από τις Τράπεζες, τα ΕΛΤΑ ή τα ΚΕΠ, θα την δίνει στον εργαζόμενο που απασχόλησε και αυτός με τη σειρά του θα την εξαργυρώνει, αφού πρώτα θα έχουν παρακρατηθεί οι ασφαλιστικές εισφορές. Οι οποίες θα είναι σημαντικά μειωμένες, αφού βάσει του νέου ασφαλιστικού νόμου, καθορίζονται συνολικά στο 20%, έναντι 35,40% που αντιστοιχούν για παράδειγμα, στις εισφορές εργαζομένου (13,22%) και εργοδότη (22,18%) στο ΙΚΑ.

Ασφάλιση και σύμφωνο συμβίωσης

Το ΙΚΑ δεν αναγνωρίζει το Σύμφωνο Ελεύθερης Συμβίωσης, κάτι που σημαίνει ότι όσοι πολίτες έχουν επιλέξει αντί της εκκλησίας να υπογράψουν το Σύμφωνο, μένουν χωρίς ασφαλιστική κάλυψη και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Το ΙΚΑ με εγκύκλιο που εξέδωσε την προηγούμενη εβδομάδα, διευκρινίζει πως δεν καλύπτει ασφαλιστικά ως έμμεσα μέλη, συντρόφους ασφαλισμένων που έχουν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης. Αυτό επισημαίνεται και στη γνωμοδότηση του ΣΤ’ τμήματος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, καθώς κρίνεται πως τα πρόσωπα που συνάπτουν σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης δεν θεωρούνται μέλη οικογένειας.

Το θέμα ήρθε στην επιφάνεια όταν ασφαλισμένοι με αίτηση προς τη Γενική Γραμματεία Κοινωνικών Ασφαλίσεων αλλά και το ΙΚΑ ζήτησαν πληροφορίες αλλά και χορήγηση βιβλιαρίου ασθενείας, ως προστατευόμενα μέλη σε οικογένεια που έχει δημιουργηθεί μετά από υπογραφή συμφώνου ελεύθερης συμβίωσης. Η αρμόδια διεύθυνση της Γ.Γ. Κοινωνικών Ασφαλίσεων υπέβαλε το ερώτημα στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους: «Εντάσσονται στα μέλη οικογένειας, όπως προσδιορίζονται από την ασφαλιστική νομοθεσία, κατ’ εφαρμογή του Αστικού Κώδικα, τα πρόσωπα που συνάπτουν σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης;».

Στη γνωμοδότηση επισημαίνεται πως δεδομένου ότι το Σύνταγμα δεν ορίζει την έννοια της οικογένειας (το δικαίωμα της οποίας προστατεύεται από το άρθρο 21 του Συντάγματος), το θέμα έχει αποτελέσει αντικείμενο πολλαπλών συζητήσεων και οξύτατων αντιπαραθέσεων.

Από τη μία υποστηρίζεται ότι στο άρθρο 21 δεν συμπεριλαμβάνονται οι ελεύθερες συμβιώσεις χωρίς τέκνα, άρα ούτε και οι βάσει συμφώνου ενώσεις, διότι όσοι τις επιλέγουν προφανώς δεν επιθυμούν την υπαγωγή τους σε νομικές ρυθμίσεις και δεσμεύσεις.

Από την άλλη, και όσον αφορά το δικαίωμα του σεβασμού της οικογένειας (άρθρο 9 του Συντάγματος) ένα σημαντικό μέρος της θεωρίας υποστηρίζει ότι η οικογένεια θα πρέπει να ερμηνευθεί ευρέως, ως το σύνολο των προσώπων που συνδέονται μεταξύ τους με γάμο ή κοινή καταγωγή ασχέτως του βαθμού συγγένειας, ο οποίος συνδέει τα πρόσωπα και ασχέτως εάν συμβιούν. Σύμφωνα λοιπόν με την εκδοχή αυτή, στην προστασία της οικογένειας περιλαμβάνονται και οι σχέσεις των καθ’ οιονδήποτε τρόπο συμβιούντων, ανεξαρτήτως του νομικού καθεστώτος που τις διέπει, άρα και αυτών που συνάπτουν σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης.

Σε διεθνές επίπεδο, στο άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών κατοχυρώνεται τόσο το ατομικό δικαίωμα του σεβασμού της οικογένειας όσο και το κοινωνικό δικαίωμα της προστασίας της οικογένειας. Σύμφωνα με τη νομολογία, οι εφαρμοστέες αρχές είναι κάθε φορά σχετικές. Τα δικαστήρια έχουν κρίνει πως δεν είναι δυνατόν να συνταχθεί υποχρέωση του κράτους να θεσπίσει το ίδιο καθεστώς για τα ζευγάρια που συζούν εκτός γάμου και τους εντός γάμου συζύγους. Οι διαφορές που υπάρχουν μεταξύ συζύγων και συμβιούντων έχουν δημοκρατική νομιμοποίηση και βασίζονται σε μια αιτιολογία αντικειμενική και αιτιολογημένη: την προστασία της νόμιμης οικογένειας. Με δεδομένη την αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων, στη νομολογία του ευρωπαϊκού δικαστηρίου η οικογενειακή κατάστασης και οι παροχές που εξαρτώνται από αυτήν, είναι τομείς που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των κρατών μελών.

Στη γνωμοδότηση αναφέρεται πως οι αρχές που διέπουν το Σύμφωνο Ελεύθερης Συμβίωσης, βάσει του νόμου 3719 του 2008, είναι οι ίδιες που διέπουν το δίκαιο του γάμου, δηλαδή η αρχή της ισότητας των φύλων, η αρχή της μονογαμίας (στο Σύμφωνο η αρχή της επιλογής ενός μόνο συντρόφου), η αρχή της ελευθερίας της σύναψης της συμβίωσης, η αρχή της προστασίας του Συμφώνου.

Οι ρυθμίσεις αυτές βασίζονται στο δικαίωμα της ελεύθερης επιλογής καθώς και στην έλλειψη του θεσμικού χαρακτήρα του γάμου. Ο νομοθετικός όμως, σχεδιασμός του συμφώνου βασίζεται στην παραδοχή ότι οι συμβιώσεις που υπάγονται σε αυτό παύουν να κινούνται σε ένα χώρο ελεύθερου δικαίου και υποβάλλονται σε ένα ελάχιστο νομοθετικό πλαίσιο. Τα μη ρυθμιζόμενα ζητήματα υπάγονται στη βούληση των μερών, εκτός από τις περιπτώσεις εκείνες που κρίθηκε αναγκαία η ρητή πρόβλεψη του νόμου.

Ο έλληνας νομοθέτης, έχει ρυθμίσει θέματα γενικότερου ενδιαφέροντος όπως το θέμα της ίδρυσης της συγγένειας με τον πατέρα, το επώνυμο των παιδιών που γεννιούνται υπό καθεστώς συμβίωσης, τις περιουσιακές σχέσεις, το δικαίωμα διατροφής καθώς και το κληρονομικό δικαίωμα γονέων και τέκνων. Όμως είναι ξεκάθαρο ότι, μέσα από το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, αναδεικνύεται ιεραρχικά υπέρτερος ο γάμος. Για το λόγο αυτό άλλωστε, θεωρεί το ΣΤ’ τμήμα του Νομικού Συμβουλίου, καταργήθηκε διάταξη που υπήρχε στο αρχικό σχέδιο νόμου, και η οποία προέβλεπε την ανάλογη εφαρμογή όλων των διατάξεων, μισθολογικών, φορολογικών και ασφαλιστικών, τόσο για τους συζύγους, όσο και για τα συμβαλλόμενα με σύμφωνο πρόσωπα. Άλλωστε, υπογραμμίζεται πως εάν οι δύο σύντροφοι επιθυμούσαν την εφαρμογή της περί γάμου νομοθεσίας, θα είχαν συνάψει γάμο.

Στη γνωμοδότηση αναφέρεται επίσης, πως και στο νόμο του 1951 «περί κοινωνικών ασφαλίσεων» τα μέλη της οικογένειας επί των οποίων επεκτείνεται η ασφαλιστική προστασία, ορίζονται ρητά και δεν περιλαμβάνονται σε αυτά οι σύντροφοι που έχουν συνάψει σύμφωνο. Πράγμα λογικό για τότε, αφού τα ήθη και οι κοινωνικές συνθήκες της εποχής δεν επέτρεπαν ούτε σκέψεις για ελεύθερη συμβίωση.

Έτσι, σύμφωνα με όλα τα παραπάνω, το Νομικό Συμβούλιο κατέληξε πως εφόσον η αναλογική εφαρμογή των περί γάμου διατάξεων στους βάσει συμφώνου συμβιούντες συντρόφους δεν είναι δυνατή, έπεται ότι δεν είναι δυνατή και η επέκταση σε αυτούς της ασφαλιστικής νομοθεσίας.

Πηγή: capital.gr

Ερωτάται ο κ. Υπουργός…

Ερώτηση με θέμα την «επιδείνωση εργασιακών σχέσεων στις επιχειρήσεις περιοδικού Τύπου» κατέθεσε προς τον υπουργό Eργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Α. Λοβέρδο, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Β.Μουλόπουλος:

Προς τον κ. Υπουργό Eργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης

Τρίτη, 27 Ιουλίου 2010
Θέμα: Επιδείνωση εργασιακών σχέσεων στις επιχειρήσεις περιοδικού τύπου

Οι ανακατατάξεις στο ιδιοκτησιακό καθεστώς επιχειρήσεων του περιοδικού τύπου τον τελευταίο καιρό έχουν ως κύριο θύμα τους εργαζόμενους, δημοσιογράφους, τεχνικούς και λοιπό προσωπικό. Η εργασιακή τους καθημερινότητα κυριαρχείται από την ανασφάλεια που προκαλούν η καταιγίδα απολύσεων, οι περικοπές αποδοχών και οι ελαστικές σχέσεις εργασίας, αν και τα περιοδικά απορρόφησαν και πέρυσι, το 2009, τη μερίδα του λέοντος της διαφημιστικής δαπάνης (40% σύμφωνα με τα στοιχεία της Media Services).
Η «φούσκα» του περιοδικού Τύπου είναι, εκτός των άλλων, αποτέλεσμα της μαζικής αλλά καιροσκοπικής ενασχόλησης με τον περιοδικό Τύπο, επιχειρηματιών που δεν είχαν επαφή με την ενημέρωση και οι οποίοι αποδείχτηκε πως δεν είχαν ιδιαίτερες ευαισθησίες για την τύχη των θέσεων εργασίας.
Στο όνομα της κρίσης επιδιώκεται να εφαρμοστεί μια «βιομηχανοποιημένη δημοσιογραφική παραγωγή» με πτώση της ποιότητας ενημέρωσης, αλλαγή ειδικοτήτων για χαμηλότερες συλλογικές συμβάσεις εργασίας, μειώσεις μισθών, ανασφάλιστη εργασία, υποχρεωτική «ελευθεροεπαγγελματική» σχέση (ΔΠΥ).
Ενδεικτικά μόνο αναφέρουμε το πιο πρόσφατο παράδειγμα, των εργαζομένων στον εκδοτικό όμιλο Αττικές Εκδόσεις, που αντιμετωπίζουν αυθαίρετες απολύσεις με εικονική κατάργηση θέσεων. Για τις αιτίες αυτές, τα Διοικητικά Συμβούλια της ΕΣΠΗΤ, της ΕΠΠΗΤ και της Πανελλήνιας Ένωσης Λιθογράφων είχαν κηρύξει τρίωρη στάση εργασίας τη Δευτέρα 19 Ιουλίου 2010 για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων στις Αττικές Εκδόσεις. Ακόμη, είναι από καιρό γνωστή η περίπτωση της εταιρείας Περιοδικός Τύπος Α.Ε., η οποία βρίσκεται στη διαδικασία συνδιαλλαγής του διαβόητου πλέον Άρθρου 99 και εκμεταλλευόμενη το… πλεονέκτημα αυτό, οφείλει δεδουλευμένες αποδοχές πολλών μηνών στους εργαζομένους της. Σειρά απολύσεων, ή/και μειώσεων μισθών έχει καταγραφεί και σε πολλές ακόμη από τις μεγάλες επιχειρήσεις του συγκεκριμένου χώρου (ΙΜΑΚΟ, Ομιλος Λυμπέρη, όμιλος Κυριακίδη κ.ά.)
Επειδή οι επιχειρήσεις του περιοδικού Τύπου επί πολλά χρόνια συσσώρευαν κέρδη από την ποιοτική εργασία που προσέφεραν οι εργαζόμενοί τους, οι οποίοι τώρα «πετιούνται στο δρόμο» ο ένας μετά τον άλλο,
Επειδή χτυπούν εργασιακά δικαιώματα, αν και απολαμβάνουν επί πολλά χρόνια διαφόρων ειδών απαλλαγές, μειωμένα ταχυδρομικά τέλη, διαφημιστικά και άλλα έσοδα από φορείς και οργανισμούς του δημόσιου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα, χαμηλές εργοδοτικές εισφορές στα ασφαλιστικά Ταμεία (ΤΑΙΣΥΤ, 7% η εργοδοτική εισφορά),
Επειδή οι εκδότες επιχειρούν να εκδίδουν τα περιοδικά τους με εξαιρετικά μειωμένο προσωπικό, με υπερεντατικοποίηση της εργασίας, και με την διευρυνόμενη χρησιμοποίηση ελαστικών μορφών απασχόλησης,
Επειδή, οι αναδιαρθρώσεις στις επιχειρήσεις του περιοδικού Τύπου δεν δικαιολογούν την εργοδοτική αυθαιρεσία εις βάρος των δημοσιογράφων και των υπόλοιπων εργαζόμενων,
Επειδή, η ελεύθερη δημοσιογραφία είναι δείκτης δημοκρατικότητας κάθε κοινωνίας,

Ερωτάται ο κ. Υπουργός:

1ον. Τι μέτρα προτίθεστε να λάβετε για να διασφαλιστούν τα εργασιακά δικαιώματα και η ποιοτική εργασία που πλήττονται βάναυσα στις επιχειρήσεις του περιοδικού Τύπου, μερικές από τις οποίες αναφέραμε ανωτέρω;

2ον. Προτίθεστε να λάβετε μέτρα για την καταπολέμηση της εργασιακής επισφάλειας και της απαράδεκτης παρακράτησης δεδουλευμένων αποδοχών στον κλάδο του περιοδικού Τύπου;

3ον. Προτίθεστε να συμβάλετε προκειμένου να τροποιηθούν οι πρόνοιες του Αρθρου 99 επ. του Πτωχευτικού Νόμου ώστε οι εργαζόμενοι να μην αντιμετωπίζονται ως πιστωτές;

4ον. Δεδομένου ότι όλες οι επιχειρήσεις του περιοδικού Τύπου διατηρούν ενημερωτικές ιστοσελίδες στο Διαδίκτυο, τι μέτρα θα λάβετε ώστε να αρχίσει να αποδίδεται ως όφειλε στα ασφαλιστικά Ταμεία ο πόρος του αγγελιοσήμου από τη διαδικτυακή διαφήμιση;

Ο ερωτών βουλευτής, Βασίλης Μουλόπουλος

Συνταγματικά εμπόδια στο ασφαλιστικό;

Διαβάζουμε σε άρθρο της Βάνας Φωτοπούλου, στην Ελευθεροτυπία, ότι συνταγματικά εμπόδια υψώνει η Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου τόσο στον τρόπο καθορισμού της βασικής σύνταξης όσο και στην ενοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων, ενώ αντίθετα αποφαίνεται ότι δεν υπάρχει κανένα νομικό κώλυμα στη ρύθμιση για την επαναφορά του ΛΑΦΚΑ, με το σκεπτικό ότι είναι αναγκαία λόγω της βιωσιμότητας των ασφαλιστικών ταμείων και της περιορισμένης χρονικής ισχύος της μέχρι το 2015.

ΕΔΟΕΑΠ: Δημόσια Διαβούλευση για συνδεδεμένα μέλη

Από 7 μέχρι 21 Μαΐου 2010 ο ΕΔΟΕΑΠ αναζητά απαντήσεις για το θέμα της ασφάλισης συνδεδεμένων μελών (κυρίως εργαζόμενες σύζυγοι). Ακολουθεί η ανακοίνωση:

Το Διοικητικό Συμβούλιο του ΕΔΟΕΑΠ με αίσθημα ευθύνης απέναντι στους μετόχους-μέλη του και στο πλαίσιο του ανοιχτού διαλόγου, της διαφάνειας και της διαρκούς ενημέρωσης που έχει καθιερώσει από το ξεκίνημα της θητείας του, θέτει σε δημόσια διαβούλευση το μείζον θέμα της ασφάλισης των λεγόμενων συνδεδεμένων μελών του ΕΔΟΕΑΠ, με πρωτογενή φορέα ασφάλισης.

Συγκεκριμένα, με διαχρονικές αποφάσεις των Διοικήσεων του ΕΔΟΕΑΠ αναπτύχθηκε, τα προηγούμενα χρόνια, ένα ιδιόμορφο καθεστώς, το οποίο προσφέρει προνομιακή μεταχείριση σε συγγενικά πρόσωπα ανδρών ασφαλισμένων (των συζύγων τους κατά κύριο λόγο) εξασφαλίζοντάς τους ασφάλιση και στον ΕΔΟΕΑΠ παρ’όλο που ανήκουν σε άλλους πρωτογενείς Ασφαλιστικούς Φορείς Υγείας – Περίθαλψης.

Ας σημειωθεί ότι, στην εξέλιξή του το μέτρο αυτό έδινε αρχικά από το 1968 τη δυνατότητα σε εργαζόμενες συζύγους ασφαλισμένων, να έχουν πλήρη πρόσβαση στα ιατρεία αρχικά και αργότερα στα εργαστήρια του Οργανισμού και επιπλέον, κατέβαλε το 50% της διαφοράς από το ποσό που κάλυπτε ο πρωτογενής ασφαλιστικός τους φορέας. Από το 1998, το μέτρο περιορίστηκε μόνο στην εξυπηρέτηση στα ιατρεία και εργαστήρια του ΕΔΟΕΑΠ.

Από το προνόμιο αυτό αποκλείστηκαν οι άνδρες – σύζυγοι των γυναικών συναδέλφων αμέσων μελών μας και όλοι οι συνάδελφοι της Θεσσαλονίκης, πληθυσμός που ξεπερνά τις 3000 άτομα.

Επιπλέον, αξίζει να αναφερθεί ότι η δυνατότητα αυτή που δινόταν από το Δ.Σ. του ΕΔΟΕΑΠ δεν γνωστοποιήθηκε ποτέ στο σύνολο των μελών μέσα από μια διαδικασία ανοικτής ενημέρωσης, αλλά κρατήθηκε σε χαμηλούς τόνους, ευνοώντας μια ομάδα ασφαλισμένων, αυτή, δηλαδή, των καλά πληροφορημένων στα θέματα του ΕΔΟΕΑΠ.

Είναι σαφές ότι το μοντέλο αυτό λειτούργησε κατ΄ εξαίρεση των ισχυόντων για το σύνολο των ασφαλισμένων του ΕΔΟΕΑΠ και κατά παρέκκλιση της νομοθεσίας, η οποία δεν επιτρέπει την ασφάλιση εργαζομένου ή συνταξιούχου σε δύο φορείς ασθενείας(Ν. 4277/1962, άρθρο 14 όπως τροποποιήθηκε και ισχύει με τον 1469/1984, άρθρο 17 παρ. 1, Ν. 2084/92, άρθρο 39). Η συνέχιση της κατάστασης αυτής αφ’ενός απαξιώνει τις θεμελιώδεις αξίες της ισότητας, της ισονομίας και του δικαίου και αφ’ετέρου αποβαίνει σε βάρος της ποιότητας των παρεχομένων υπηρεσιών στα μέλη μας, αλλά και επιζήμια για τα οικονομικά του Οργανισμού.

Στόχος της πρωτοβουλίας, που αναλαμβάνει το ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ είναι κατ΄ αρχήν να προκαλέσει τη μέγιστη δυνατή συμμετοχή των ασφαλισμένων άμεσων μελών του Οργανισμού, σε ένα δημόσιο διάλογο με προτάσεις, παρατηρήσεις και σχόλια για ένα θέμα αιχμής.

Το συγκεκριμένο θέμα ασφαλώς πρώτα και κύρια αφορά όλους και όλες τους άμεσα ασφαλισμένους και ασφαλισμένες του ΕΔΟΕΑΠ, που στηρίζουν τον Οργανισμό μας με τις εισφορές από το μόχθο τους και τη θετική συμβολή τους στις προσπάθειες της διοίκησης του Οργανισμού και ευρύτερα του κλάδου, για να είναι φορέας πρότυπο στους τομείς της Υγείας και της Επικούρησης, ώστε να μπορεί στο παρόν και το μέλλον ο ΕΔΟΕΑΠ να αποτελεί το πραγματικό στήριγμα των ανθρώπων του Τύπου στη δουλειά, στη ζωή, στην ασθένεια και στα γηρατειά.

Αναμφισβήτητα η διαιώνιση της ιδιαιτερότητας του φαινόμενου των λεγόμενων «συνδεδεμένων μελών» με πρωτογενή φορέα ασφάλισης, επηρεάζει τόσο την καθημερινότητα λειτουργίας όσο και την οικονομική πορεία του ΕΔΟΕΑΠ, μάλιστα σε μία περίοδο που οι δαπάνες υγείας αυξάνονται εκρηκτικά και η ορθολογική διαχείριση των δαπανών του Οργανισμού είναι επιβεβλημένη και ύψιστο χρέος για όλους μας.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του ΕΔΟΕΑΠ αναλαμβάνοντας πλήρως την ευθύνη για τις τελικές αποφάσεις του, αλλά και την απαρέγκλιτη εφαρμογή τους, καλεί τα μέλη του Οργανισμού να συμμετάσχουν στη δημόσια διαβούλευση, ώστε να διαμορφωθεί ανοιχτά και δημοκρατικά, χωρίς πελατειακές λογικές και εξυπηρετήσεις η πιο δίκαια, νόμιμη και καθαρή λύση, προς το συμφέρον του ΕΔΟΕΑΠ και του συνόλου των ασφαλισμένων μελών του.